Als je de titel leest denk je misschien waar gaat dit nou over? Heeft dit iets met badminton te maken, kan me niet voorstellen. Maar dit zal zeker duidelijk worden.

Op 27 september vertrok ik naar Tsjechië voor de Czech International. Dit toernooi vindt plaats in Ostrava. Ik moest van Amsterdam naar Praag en van Praag naar Ostrava. Van Amsterdam naar Praag is iets meer dan een uur en van Praag naar Ostrava is ook een uur. Dus niet al te ver. Nou ben ik zelf niet zo’n held met vliegen, maar goed daar kun je hele goede pillen bij de dokter voor krijgen. Alleen word ik daar erg stil van en dat zijn mensen niet van mij gewend. Ze vragen dan ook continue of het nog wel goed met me gaat. Aangekomen op Praag moest ik met koffer en al, had gelukkig handbagage (hoe ik het allemaal in dat kleine koffertje heb kunnen proppen weet ik niet), rennen naar het vliegtuig die naar Ostrava ging. Stel je eens voor je bent in een vreemd land, weet niet waar je moet overstappen en niemand wil je helpen. Nu zie ik er niet al te hulpeloos uit maar je voelt je op dat moment echt een toerist. Maar goed, 10 minuten voor het sluiten van de gate kwam ik al zwetend aan. Ik zag nog meer collega scheidsrechters zitten dus dan weet je gelijk dat je op Ostrava airport niet om je heen hoeft te kijken of je wel wordt opgehaald maar dan ben je in ieder geval met een aantal bekenden.

Op Ostrava airport stond er netjes een busje op ons te wachten die ons naar de sporthal bracht. Bij de sporthal aangekomen werd ik voorgesteld aan mijn kamergenote. Je wordt als scheidsrechter altijd met een ander vrouwelijk persoon op de kamer gelegd. Je moet maar altijd afwachten wie het is. Een paar keer heb ik het zeker getroffen maar ook wel eens niet. Ik word voorgesteld aan een vrouwelijke scheidsrechter uit Wales. Mijn standaard grap is altijd “snurk je”. Het antwoord was nu helaas: JA! Ik dacht, ik lach me niet kapot als het echt zo is.

Na onze ontmoeting werden we naar het hotel gebracht. Ook hier is het altijd maar afwachten wat de kwaliteit van het hotel is. Ik hoef niet super de luxe maar schoon moet het wel zijn. Ik heb in Ierland in een 5 sterren hotel gezeten en in Presov (ook in Tsjechië) in een kamer wat net zo goed een varkensstal had kunnen zijn. Het toilet leek wel gebruikt te zijn door een hele touringbus met mensen, zal niet verder uitbreiden maar leuk was dat niet. Bij het hotel aangekomen bleek dit een studentenflat te zijn. Dus hadden we een kamer en deelde onze badkamer met onze buren. Gelukkig was het schoon en netjes en meer hoef ik ook niet. We zijn daarna naar een restaurant gegaan en hebben daar met zijn allen wat gegeten.

Iedereen was moe en ging vroeg naar bed. Mijn kamergenoot gaf nog aan dat het snurken minder was geworden, volgens haar man, en dat ze nu een spray had die zij in haar keel kon spuiten zodat haar keelspieren ontspannende en niet meer snurkte. Nou goed, ik dacht het zal wel. Ze viel al gauw in slaap en kan je vertellen dat ik niet kon voorstellen dat een vrouw zo kon snurken, hele bossen gingen om. Je gaat ssssttt roepen, of stil en dan stopt het wel maar voor heel even. Ik heb die nacht uiteindelijk in totaal maar 1 uur geslapen. Ik was gebroken.

Ik ben echt iemand die 8 uur slaap nodig heeft. Dus met een zwaar hoofd naar de sporthal. De kwalificatie ronden begon. Moet zeggen dat ik van mijn slaaptekort weinig had gemerkt, tot 15.00 uur. Maar een beetje suiker doet weer wonderen. Uiteindelijk waren we om 21.00 uur klaar en konden gaan eten. Het eten was niet echt lekker, ik probeer altijd alles maar krijg niet alles naar binnen. Gelukkig had ik ontbijtkoek e.d. meegenomen, had ik onthouden van die keer in Presov waar ik toen echt honger heb gehad.

Zag al weer op tegen de nacht. En ja hoor, ze ging weer snurken. Dus dan ga je bedenken wat je kunt doen. Zakdoeken in je oren, hoorde haar er gewoon doorheen. Diskman op zetten, normaal heb ik deze op volume 3 maar die moest nu op volume 14 omdat ik haar anders nog kon horen. Vloeken in het Nederlands tegen haar, hielp ook niet. Uiteindelijk hielp niets en had ik maar weer 1 uurtje geslapen. Ze vroeg in de ochtend wel, heb ik je weer wakker gehouden. Ik zei ja en geef me het nummer van je man even dan bel ik hem dat hij liegt, daar konden we gelukkig wel om lachen. Achteraf bleek zij 54 en hij 80 dus volgens mij was hij gewoon stokdoof.

Het huilen stond me echter nader dan het lachen, ik was echt kapot. Maar een klein lichtpuntje was in zicht, een kamergenoot van iemand anders was ziek en ging naar huis dus daar kon ik vanaf vrijdag slapen. Ik was zo blij dat ik me weer helemaal fit voelde. Hoofdtoernooi begon en de hele dag heb ik leuke wedstrijden mogen tellen. Mocht zeker niet klagen.

Daarna weer naar het restaurant met zijn allen. Onze dinerbonnen hadden we teruggegeven aan de organisatie omdat het eten echt slecht was. We bestelden zelf iets en dat bleek ok te zijn, de prijs stelt ook niets voor. Een pizza heb je daar al voor € 2.50, dus waar hebben we het over.

Van vrijdag op zaterdag heerlijk geslapen, moest echt bijslapen om het zo maar te zeggen. Zaterdag de kwart en halve finales. Heb 3 kwartfinales en de halve finale heren singel gedaan. Zaterdagavond hadden we een “party”. In de sporthal hadden ze een koudbuffet neergezet, dit was wel heel erg lekker, en er was muziek. Beetje praten, beetje lachen en veel eten (bijeten om het zo maar te zeggen).  De Tsjechische karaoke werd te voorschijn gehaald en toen zijn wij weggegaan, je verstaat er helaas niets van en mijn zangkwaliteiten zijn van een dusdanige aard dat niemand dat wil horen. We zijn toen met zijn allen naar een supermarkt gegaan die 24 uur per dag open is en hebben daar lekker een wijntje gekocht en in de kamer met elkaar opgedronken.

Zondag finale dag. Had een servicebeurt in de mix dubbel gekregen. Die mix begon om 09.00 uur en was om 09.15 uur al afgelopen. Ik vertrok helaas pas op maandag en moest die nacht ook weer met mijn snurkie op de kamer liggen want die andere kamer werd niet meer doorgehuurd. Had op maandag een vlucht om half 11, er ging ook een vlucht om 7 uur maar dat vond ik toen te vroeg. Achteraf had ik die gewoon kunnen nemen want door mijn snurkgenoot heb ik van zondag op maandag weer geen oog dicht gedaan. Ik was om 2 uur klaar wakker, heb maar wat gelezen (een heel boek uitgelezen) en muziek geluisterd en toen wat het tijd om op te staan. Ik werd om 9 uur opgehaald en was uiteindelijk om 16.00 uur in de middag pas thuis. Ik was gesloopt.

Toen ik om 20.30 uur in mijn eigen waterbed lag kon ik terugkijken op een geslaagd toernooi. Goede partijen gehad, veel gelachen en weinig geslapen. Ik genoot van de rust om mijn heen en bedacht me dat ik deze nacht gelukkig wel weer goed zou slapen en dat ik bij het volgende toernooi voor de zekerheid oordoppen mee zou nemen want dit gebeurt me niet nog een keer!